Felietony budowlane czyli co każdy powinien wiedzieć o projektach

WIększość wydatków eksploatacyjnych domów stanowią wydatki związane z ogrzewaniem i przygotowaniem ciepłej wody użytkowej.

Warto wziąć pod uwagę, że popełnione, pod względem energetycznym, błędy na etapie projektowani i wykonstwa nie są prawie nigdy do poprawienia. A warto zastanowić się przed budową, bo ceny surowców energetycznych z pewnością niższe nie będą.
Oczywiście przy obecnym runku materiałów budowlanych – nie jest problemem razem z architektem dobór odpowiednich materiałów konstrukcyjnych i izolacyjnych (tzw. termicznych) projektowanego domu.

Rodzaj c.o. i c.w.u. powinniśmy sami lub za poradą specjalisty energetyka – cieplarza dobrać przed projektem architektonicznym – i nie architekt powinien tu być doradcą, a jedynie musi on uwzględnić przedstawioną koncepcję, a po wykonaniu projektu architektonicznego ma on obowiązek wyliczenia i udowodnienia kondycji termicznej swojego projektowanego budynku – czyli strat ciepła przez zaprojektowane przegrody, otwory kominowe i wentylacyjne przy np. -18 st. C w danym rejonie.

Główną przegrodą, która powinna być bardzo dobrze zaizolowana, żeby infiltracja ciepła była bliska zeru jest dach.

Minimalna grubość izolacji to 30 cm tzn. że należy obowiązkowo zaizolować krokwie drewniane, które mają 5-7 razy lepszą przenikalność ciepła (straty), aniżeli to co jest między nimi. Powiększenie grubości izolacji dachowej do 50 cm, nie stnowi poważniejszego wydatku, a gwarantuje radykalne obniżenie zużycia ciepła.

Prawie 40% z c.o. i ciepła bytowania uchodzi kominami jako powietrze wentylacyjne. Dlatego wynaleziono w Niemczech rekuperatory – w podstawowym założeniu – żeby odzyskać ciepło z tradycyjnego ogrzewania uchodzące wentylacją naturalną – grawitacyjną.

Jeżeli na etapie wykonanego projektu nowego domu z tradycyjnym wodnym ogrzewaniem, zwracamy się o konsultacje w zakresie rekuperacji czy energię ze źródeł odnawialnych (słońca, pompy ciepła)– to jest oczywiste, że projektant, a jest nim najczęściej architekt, a już bardzo źle jak jest to instalator – nie mają odpowiedniej wiedzy lub są nieuczciwi wobec klienta.

Od tamtego czasu postęp techniczny w innych dziedzinach poszedł ogromnie do przodu i porównując na tamte czasy np. łączność, a były wtedy tam-tamy, sygnały świetlne (ogień), gońce i może coś jeszcze – to najnowocześniejsze obecnie ogrzewanie od wielu światowych, renomowanych firm jest na etapie (porównując z łącznością) – telefonu na korbkę – a my przecież mamy dziś w kieszeniach telefony komórkowe, a na bezdrożach Afryki, Arktyki i oceanach jest łączność satelitarna.

Żeby w jakimkolwiek miejscu na kuli ziemskiej żyć – bytować wcale nie jest potrzebna elektryczność, ani źródło ciepła – najpotrzebniejsza jest woda. Jeżeli możemy ją mieć z sieci publicznej to bardzo dobrze, chociaż jak wiemy nie zawsze jest ona najczystsza, najzdrowsza i najtańsza. W ekstremalnych warunkach przyjdzie Państwu szukać wody na działce i wydobywać ją z własnej studni.

W prawie wszystkich domach polskich dachy są pochyłe z martwym (nie zamieszkałym) poddaszem nad jętkami. Niestety większość z nich nie ma izolacji termicznej od jętek do kalenicy.

Architekci twierdzą, że zaizolowanie stropu nad ostatnią kondygnacją starcza, a do tej przestrzeni projektują uchylny właz, który jak się zimą okaże (będąc nieszczelny i nieocieplony) – jest bardzo dobrym „kominem” termicznym, gdzie ciepłe powietrze z pod ostatniego grzanego stropu uchodzi do przestrzeni poddasza lub się od niego oziębia i zwiększa koszty ogrzewania.

Uzbrajając każdy dom w podstawowe media, czyli wodę (do i od) i elektryczność musimy zrobić wykopy. Jeżeli te wykopy pogłębimy do 1,5-2 m i przedłużymy na długość krotności 0,2- 0,3 mb/m2 powierzchni ogrzewanej to możemy w nich ułożyć rurę polipropylenową o średnicy 200 mm.

Najlepiej, aby ten wykop był na południowym, nasłonecznionym stoku – to przy -20 st. C będzie nam napływało powietrze o temp. +6-8 st. C, a latem 14-16 st. C. W instalatorów sytem ten zwany jest gruntowym wymiennikiem ciepła.

Analiza rodzaju zakładanej instalacji grzewczej budynku zawsze powinna uwzględniać nakłady inwestycyjne. Jeżeli policzyć że koszt tradycyjnej instalacji grzewczej opartej na kotle gazowym, łącznie z grzejnikami i kominem, to koszt około 50 000 zł, to warto już zastanowić się nad rozwiązaniami alternatywnymi.

Rysujemy z Każdym www projekty domów od środka na zewnątrz a nie odmiennie.
Należy unikać sztuczności i niepotrzebnych fajerwerków, w 99% mniej jest więcej i dlatego warto czytać o budowa domu.

Projekty domów nie powinien być odrealniony. Powinien epatować ciszą, jakością i ponadczasowością dlatego warto zobaczyć projekty domów kosztorysy.
projekty domów parterowychpowinien prawidłowowpisywać się w otoczenie.

Nie zapomnijmy o prostych projektachprojekty budowlane garaży , relacjach, przenikaniu wnętrza i zewnętrza.
projekty domów weselnych powinien łączyć w sobie tradycyjność i nowoczesność.

Symetria oraz proporcje decydują o wyglądzie projekt pensjonatu, tysiące domów zbudowanych 80, 100 lat temu tego dowodzą.
Wyobraźnia i kreacja architekta oraz inwestora powinna być skierowana na rzeczy zasadnicze a nie na ornamenty.
projekt biura powinno się otworzyć na stronę południowo-zachodnią i ogród ( poprzez odpowiednie usytuowanie pokoju dziennego i jadalnie oraz poprzez duże okna) a zamykać od strony głośnej ulicy i sąsiadów oraz strony północno-wschodniej.
Piękno i skromność projekt baro nie potrzebuje adwokatów.
Dobrze zaprojektowane projekt stajni detale decydują o wyglądzie i klasie domu i jego charakterze.
warsztat samochodowy projekt powinien być z jednej strony odbiciem rzeczywistości i czasów, w których żyjemy, ale z drugiej strony kontynuacją tradycji estetycznej naszych przodków

Sokółka Okna i Drzwi S.A.- jeden z największych producentów okien w kraju, wprowadził na rynek innowacyjne, niedostępne dotąd w Polsce rozwiązanie w budowie okien drewniano- aluminiowych.

Dotąd okna drewniano- aluminiowe posiadały nakładki aluminiowe od strony elewacji. Nowe okna Sokółki to coś więcej. Zbudowane są one z drewnianej ramy dostępnej w trzech grubościach (68, 80, 92mm) oraz otwieranej ramy aluminiowej z dodatkową szybą (6mm). Takie rozwiązanie to nie tylko ochrona drewna przed czynnikami zewnętrznymi ale przede wszystkim znaczna poprawa termiki okien. Linie STYLE^68-ALU+, THERMO^80-ALU+, ELITE^92-ALU+ to rewolucyjne produkty o konstrukcji zaprojektowanej w dziale rozwoju firmy Sokółka Okna i Drzwi S.A., dostępnej wyłącznie w ofercie tego producenta.

Łącznie Sokółka wprowadziła w tym roku do oferty 9 energooszczędnych linii okien drewnianych i drewniano- aluminiowych. Tak szeroki wybór gwarantuje, że każdy znajdzie idealny produkt dla siebie. Najlepsze w ofercie okna- ELITE^ALU-92+ posiadają potwierdzony badaniami parametr izolacyjności termicznej dla całego okna na poziomie Uw=0,8 [W/m²K].

Więcej informacji o nowych oknach na www.sokolkasa.pl.

okna drewniano aluminiowe

Dwuwarstwowe są najbardziej popularne
Jak sama nazwa wskazuje, domki jednorodzinne są budowane z dwóch warstw – nośnego muru z ceramiki tradycyjnej lub ciepłej, betonu komórkowego, keramzytobetonu albo silikatów i ocieplenia z wełny lub ze styropianu. Współczynnik przenikania ciepła k w ścianach dwuwarstwowych stara się być nie większy niż 0,3 W / m2K.  Konstrukcję tych ścian można podzielić na dwa działy, budując na początku warstwę konstrukcyjną, a dopiero po pewnym czasie wykonując warstwę ocieplenia projekty domów jednorodzinnych parterowych. Możliwość takiego podziału prac ma zawsze bardzo duże znaczenie ekonomiczne.
budowanie ścian dwuwarstwowych przyjeło się, gdy na rynku wystąpiły tynki cienkowarstwowe, które można układać bezpośrednio na ociepleniu.  Podstawą jest ocieplenie muru styropianem o grubości warstwy zalecanej przez projektantów do stosowania przez inwestorów nawet 20 cm i większej.

Trzy warstwy ściany nie zawsze są ekonomiczne
W ścianie trójwarstwowej pojedyńcze warstwy są najbardziej wyspecjalizowane: mur konstrukcyjny odpowiada za jej trwałość, ocieplenie za oszczędność, a cieńsza warstwa elewacyjna za odporność na działanie czynników zewnętrznych. Ściany takie mogą być budowane z różnych tworzyw, ale bardzo ważne jest, aby poszczególne elementy tworzyły razem przegrodę o odpowiedniej izolacyjności cieplnej, tzn. aby współczynnik przenikania ciepła k był mniejszy niż 0,3 W/m2K. Wznoszenie projekty domów z tych ścian jest najbardziej pracochłonne, ale dzięki takiemu rozwiązaniu można uzyskać ścianę bardzo wytrzymałą, estetyczną i ciepłą, zwłaszcza gdy elewacja w projekty domów weselnych zostanie zrobiona z klinkieru. Elewacja z cegły klinkierowej bardzo podnosi jednak cene wykonania takiej ściany zobacz blogi budowlane. Jej miejsce mogą zająć silikaty, dzięki czemu ściana trójwarstwowa może mieć cenę porównywalną z niektórymi ścianami jedno- czy dwuwarstwowymi.

Z technologicznego punktu widzenia rozróżniamy trzy podstawowe rodzaje ścian: jedno-, dwu- i trójwarstwowe.
Najstarsze są ściany jednowarstwowe. Dawniej wznoszono je z różnych materiałów: kamieni, drewna, cementu, cegły. Ściana zrobiona z jednego materiału zarówno przenosiła obciążenia, jak i wypełniała wszystkie funkcje izolacyjne. Gdy z potem zaczęły rosnąć oczekiwania co do izolacyjności cieplnej, okazało się, że bardzo ciepła ściana w tanie projekty domów zrobiona z tradycyjnych materiałów musiałaby być bardzo duża, czyli ciężka i droga. Zaczęto więc budować inaczej: z materiału wytrzymałego, ale ciężkiego wykonywano ścianę nośną, a materiałem lekkim i dobrze izolującym ocieplano ją, najczęściej od zewnątrz. Aby ochronić warstwę architekci  zewnętrzną przed deszczem, śniegiem i mrozem, osłaniano ją cieńszą ścianką elewacyjną. Tak zbudowane ściany nazywamy trójwarstwowymi. Warstwą elewacyjną w ścianach trójwarstwowych jest zazwyczaj cegła klinkierowa lub silikatowa. Ściany trójwarstwowe budujemy w projektach domów.
Wprowadzenie nowoczesnych materiałów – lekkich i o dobrych parametrach cieplnych – pozwoliło na powrót do budowy ścian jednowarstwowych. Grubość współczesnych ścian jednowarstwowych dochodzi do 50 cm zobacz projekty budowlane.
Ściany murowane buduje się także z dwóch warstw. Stało się to możliwe od kiedy pojawienia się tynków cienkowarstwowych, dzięki którym można było zaprzestać z murowanej warstwy elewacyjnej, osłaniającej izolację cieplną. Takie ściany są obecnie najpopularniejsze.
Ściany różnią się liczbą warstw i tworzywami, których używa się do ich budowy. Warstwa nośna, czyli mur może być budowana z:

* Betonu komórkowego. Ma porowatą strukturę zapewniającą dobre właściwości ciepłochronne. Jest lekki i miękki, dzięki czemu łatwo się go obrabia. Boki bloczków mogą być profilowane, co pozwala je łączyć bez zaprawy w spoinie pionowej. Ścianę jednowarstwowa montuje się z bloczków grubości od 30 cm (ale tylko odmiany 400) do 42 cm lub z bloków modułowych. Najlepsze są ściany z bloczków grubości 36 cm odmiany 400 i 500. Ścianę dwuwarstwową wznosi się zazwyczaj z bloczków grubości 24 cm odmiany 500 lub 600.
* Ceramiki tradycyjnej. Ma małą izolacyjność cieplną, więc nadaje się tylko na ściany dwuwarstwowe. Tworzy się je z cegły kratówki oraz pustaków, maja grubość 18,8-28,8 cm. Nieduże rozmiary zwykłych pustaków sprawiają, że muruje się z nich gorzej niż z dużych elementów.
* Ceramiki poryzowanej, dzięki zamkniętym mikroskopijnym porom wypełnionym powietrzem elementy są ciepłe i dlatego można z nich budować ściany jednowarstwowe. Wykorzystuje się wówczas pustaki grubości 38-50 cm. Cieńsze – grubości 25 cm – nadają się jedynie na ściany dwuwarstwowe, bo wymagają ocieplenia. Widać to w projektach projekty garaze. Pustaki maja boki nieprofilowane lub wyprofilowane na wpust i wypust lub kieszeń.
* Keramzytobetonu. Porowatej strukturze zawdzięcza dobra izolacyjność termiczną, co pozwala budować z niego ściany jednowarstwowe. Najpopularniejsze są pustaki 36,5 cm. Z myślą o budowie takich ścian produkuje się wkładkę termoizolacyjną. Ściany dwuwarstwowe buduje się z pustaków grubości 24 cm.
* Silikatów. Nie mają dobrej izolacyjności termicznej, dlatego można z nich budować tylko ściany dwuwarstwowe. Muruje się je z bloczków 18-25 cm. Dzięki dokładnym wymiarom można murować je także na cienką spoinę, a dzięki wyprofilowanym bokom – zaprawa wypełniać jedynie spoiny poziome.
* innych materiałów. Pustaki betonowe, pustaki żużlowe, prefabrykaty wielkopłytowe, bloczki gipsowe nadają się tylko na ściany dwuwarstwowe. Jednak projekty warsztatów są z nich budowane. Ciekawe przykłady jak budować ściany można odnaleźć w dziennik budowy.

Na dzisiaj zaplanowałem popisać coś o ścianach dwuwarstwowych.

Dwuwarstwowe

• są zbudowane z warstwy nośnej murowej oraz ocieplenia i warstwy wykańczającej, dom drewniany nie może być z nich budowany ;
• należy budować je z każdego materiału, który przenosi ciężar: betonu komórkowego, tradycyjnej ceramiki, ceramiki poryzowanej, keramzytobetonu, silikatów, betonu, żużlobetonu, prefabrykatów wielkopłytowych, a także gipsu;
• o izolacyjności cieplnej decyduje grubość ocieplenia; wełny mineralnej lub styropianu;
• mogą być cieńsze niż ściany jednowarstwowe – najmniejsza grubość ściany to 32 cm;
• materiały są mniej kruche, a wszystkie ubytki powstałe podczas prac mechanicznych można uzupełnić zwykłą zaprawą;
• ściany dwuwarstwowe przeważnie wymagają spoinowania poziomego i pionowego – wymaga to większego nakładu pracy i używa się więcej zaprawy;
• ważniejsza jest dokładność i technika w układaniu izolacji niż budowaniu ścian. Dobrze ułożona ścina ocieplenia wyeliminuje ewentualne mostki termicznepowstałe przy budowie ścian;
• fundamenty mogą być znacznie węższe niż pod ścianę jednowarstwową – oszczędzamy na surowcach i robociźnie;
• łatwiej prawidłowo wykonać i ocieplić wieńce i nadproża ściany dwuwarstwowej – ich izolacja jest przedłużeniem izolacji ściany.

Jednowarstwowe wznosi się najłatwiej

Ściany jednowarstwowe zrobione są na całej swojej grubości z jednego rodzaju elementów murowych, złączonych zaprawą murarską. Współczesne wymagania cieplne dotyczące ścian jednowarstwowych oznaczają współczynnik przenikania ciepła U dla ścian zewnętrznych nie większy niż 0,5 W/m2K. Zmusza to konieczność stosowania do ich konstrukcji odpowiednich materiałów np.:

bloczków z betonu komórkowego lub gazobetonu, bloczków keramzytowych lub pustaków z ceramiki porowatej. Ściany jednowarstwowe wymagają mniejszych nakładów pracy niż dwu- i trójwarstwowe. Dzięki prostej budowie (jedna warstwa muru plus tynk) nie tylko łatwiej je wznieść, także ich odnawianie jest prostsze – renowacji poddawany jest zwykle tynk.

To najstarszy rodzaj ścian, który jednocześnie najbardziej się zmienił. Dawniej wznoszono je z kamieni, gliny, plastiku, cegły. Dziś, by sprostać rosnącym wymaganiom, wznosi się je jedynie z tworzyw o bardzo dobrych parametrach cieplnych, a jednocześnie wystarczająco odpornych (jak beton komórkowy, ciepła ceramika czy keramzytobeton).
Choć ściany jednowarstwowe muruje się tanio i szybko (dom pasywny nie może być z nich wykonany), ekipa murownicznych musi jednak mieć wiedzę na temat sposobu wykonania charakterystycznych rozwiązań konstrukcyjnych, na przykład nadproży czy wieńców. Z pewnością nie będzie energooszczędny dom ze ścianami zewnętrznymi jednowarstwowymi, chyba że będą wykonane z tak nietypowego materiału jak bloczki styropianowe (trudno powiedzieć, czy można je wtedy nazywać jednowarstwowymi, bowiem bloczki wypełnia się zbrojonym betonem).